Βλέπετε 1–12 από 23 αποτελέσματα
-
“…εάν οι άνεμοι μες στ’ άδειατα κλαδιά μουγκοφυσούν,σειούνται, σειούνται τα μαυράδια, οπού οι κλώνοι αντικτυπούν…”
-
“Η Μαίρη -Ανν ήταν κάπως μαζεμένη που τη βρήκα έτσι, αλλά όχι τόσο ντροπαλή , όσο ήμουν εγώ.Η κυρία Ντρίφιλντ μου χαμογέλασε μ΄εκείνο τον παιδικό , κατεργάρικο τρόπο της.Ένιωθε σαν να΄ταν στο σπίτι της…Φορούσε μεγάλο, ψάθινο καπέλο, φορτωμένο με κάθε λογής λουλούδια και φιόγκους” (‘Τσάι και ματαιοδοξία”, Somerset Maugham)
-
“Η φούστα σαν αυλαία που αργοσαλεύει άρχισε ξάφνου ν΄ανεβαίνει αποκαλύπτοντας τα πόδια της σφιχτά ενωμένα.Κι εγώ παραζαλισμένος, μη ξέροντας τι άλλο να κάνω και πως ν΄ αντιδράσω, άρχισα να τα φιλώ” (from “Journey to Rome”, Alberto Moravia)
-
“Πιάνουν φιλία οι πεταλούδες;” “Για να τις κάνεις φίλες σου, πρέπει πρώτα να γίνεις ένα με τη φύση.Να εξαφανίσεις το ανθρώπινο στίγμα σου, να κάθεσαι ήρεμα, να νιώθεις πως είσαι ένα δέντρο ή ένα λουλούδι”
-
“Το φεγγάρι δεν είχε ούτε ατμόσφαιρα ούτε ανέμους. Το κενό του ήταν ο ιδανικός χώρος για να διατηρεί κάποιος τις αναμνήσεις του άθικτες.Κανένας δεν μπορούσε να ξεκλειδώσει την καρδιά του φεγγαριού”
-
«Απαλά, να μην ξυπνήσει η πεταλούδα»…(“Μια πεταλούδα ήρθε πεταρίζοντας και κάθισε στον ώμο του γαλάζιου της πουκάμισου:μια μικρή άσπρη πεταλούδα με άλικες βούλες”)
-
«Το βουνό και οι κερασιές-φόρος τιμής»
-
1♀21
-
Tο κορίτσι στο θερμοκήπιο
-
Αθήνα!Η πανέμορφη πόλη
-
Γυναικεία φιγούρα με πλεξίδα
-
Δανάη (τα στέφανα)
